صفحات مرکب چوب پلاستیک
مقدمه
صفحات مرکب چوب پلاستیک(wpc)، یک گروه از محصولات نسبتاً جدید ساخته شده ازترکیب ذرات چوب ، پلاستیک وچسبهای گرما سخت معمولی میباشد. محصولات ساختمانی جدید wpc از جمله لمبههای بیرون ساختمان ومحصولات نردهای (حفاظها) نیاز به تقویت و همگنسازی دارد. ازمایشگاهها یا سازمانهای کنترل کننده خواهان توصیه یا ارائه روشهای ازمون استاندارد برای چوب و پلاستیک و نیز wpcهای با ویژگیهای مطلوبتر میباشند .
یک اختلاف قابل توجه در ساختار چوب در مقایسه با ساختار پلاستیک و محصولات مرکب چوب پلاستیک وجود دارد. که این دلیل اصلی عکسالعملهای متفاوت این محصولات به شرایط مختلف ازمون،و نیز دوام انها می باشد. اندازه نمونههای اغلب بسته به شکل پروفیلهای ترزیق شده موجب ایجاد پیچیدگیهایی می شود. در ازمایشهای استاندارد از الوارهای تجارتی یا مواد مرکب چوب استفاده شد.
علاوه بر ازمونهای جذب اب، هوادهی تسریع شده و مقاومت به پوسیدگی قارچی wpc،خصوصیات سطح و ساختار انها نیز بحث خواهد شد.

ظروف یکبار مصرف پلیمری
ظروف یکبار مصرف از چه چیزی ساخته می شوند؟
· آیا برای بسته بندی و نگهداری مواد غذایی در ظروف پلیمری برای سلامت مصرف کننده زیان آور ست؟
· آیا محصولات پلیمری با نظارت مراجع قانونی تولید می شوند؟
مقدمه
مدتی است که در برخی استان ها، ظروف پلیمری که با نام "یکبار مصرف" شناخته می شوند، از محل های استفاده مانند غذاخوری ها و مدارس جمع آوری می شود. این اقدامات به استناد بخشنامه وزیر اسبق وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی که در سال 1387 صادر شده انجام می گیرد که ظروف تهیه شده از مواد پلیمری (مشتقات نفتی) را برای سلامت مصرف کنندگان مواد غذایی زیان آور قلمداد می کند.
در کشور ما چند سالی است که این بحث ها مطرح است. اگر شما در اینترنت جستجو کنید، سایت های متعددی را خواهید یافت که در مورد خطرات ظروف یکبار مصرف پلیمری و نامناسب بودن محصولات پتروشیمی برای بسته بندی مواد غذایی صحبت می کنند. با این همه بهتر است آن چه گفته یا منتشر می شود با استانداردها و یافته های علمی محک زده شود. این مقاله تلاش می کند که بر اساس مستندات علمی موضوع را مورد بحث و بررسی قرار دهد.

بازدید از شرکت پلیمری رجه
بازدید از شرکت پلیمری رجه


بررسی روشهای اصلاح و ارتقاء کارایی غشاهای تبادل پروتون پیل سوختی نوع PEM
بررسی روشهای اصلاح و ارتقاء کارایی غشاهای تبادل پروتون
(پیل سوختی نوع PEM)

در پیل های سوختی نوع PEM از الکترولیتهای پلیمری جامد که توانایی انتقال پروتون را دارا میباشند، استفاده میشود. نفیان به عنوان غشاء الکترولیت پلیمری هادی پروتون متداول، گران قیمت بوده و از لحاظ مکانیکی در دماهای بالای ۱۰۰ °C ناپایدار میباشد. بنابراین، توسعه غشاهایی که از لحاظ مکانیکی و شیمیایی در دماهای بالا پایدار باشند، از زمینه های بسیار مهم تحقیقاتی برای تهیه پیل های سوختی اقتصادی میباشد. تلاشهایی برای توسعه اینگونه غشاهای دما بالا شامل اصلاح پلیمرها توسط تلفیق ذرات نانومتری معدنی جاذب رطوبت یا توسعه سیستمهای پلیمری جدید انجام شده است.
- تهیه غشاهای تبادل پروتون دارای هزینه پایین نسبت به غشاهای فلوئورینه
- میزان جذب آب مطلوب و حفظ آن در دماهای بالا
- هدایت پروتونی مط لوب در دماهای بالا
- میزان عبور گازهای واکنشگر و متانول پایین از غشاء
- پایداری حرارتی بهبود یافته
- استحکام مکانیکی و شیمیایی بالا
- و همچنین خاصیت خود مرطوب شوندگی غشاها در دماهای بالا .
از مهمترین روشهای اصلاح غشاهای تبادل پروتون در پیل سوختی و تهیه غشاهای ک امپوزیتی میتوان به روشهای سل - ژل و ریخته گری اشاره کرد . روش سل - ژل امکان وارد شدن راحتتر فاز معدنی خالص را به درون ماتریس پلیمری فراهم میکند. در روش ریخ ته گری نیز محلول غشاء پلیمری با استفاده از یک حلال مناسب بدست آمده و سوسپانسیون ذرات به صورت اولتراسونیک با هم مخلوط شده و بعد مخلوط حاضر روی صفحه شیشه ای Cast داده میشود.

الیاف پلیمری مصنوعی

تولید الیاف پلیمری مصنوعی به گفته بسیاری پیشرفت عظیمی در نیمه دوم قرن بیستم به شمار می آید. در حقیقت از لحاظ منطقی عمر الیاف با ظهور الیاف مصنوعی مانند نایلون، پلی استر و … شروع شده است.
این پیشرفت شگرف در اواخر دهه ی ۱۹۳۰ اتفاق افتاد. در این زمان بسیاری از شرکت ها مانند دوپون (Dupont)، مانساتو (Monsato)، بی ای اس اف (BASF)، هوی چست (Hoechst)، آی سی آی (ICI) و … در بخش الیاف فعالیت کردند. برای آگاهی از وسعت فعالیت ها می توان فعالیت های شرکت دوپون را در بین سال های ۱۹۰۲-۱۹۸۰ بررسی نمود.
بسیاری از الیاف پلیمری مصنوعی مانند پلی استر،
نایلون و… دارای خواص یکنواخت هستند و می تواند آنها را چندین بار بازیافت
کرد.
به هر حال، این الیاف دارای مدول الاستیک پایین هستند، از این رو کاربرد
این الیاف بیشتر به پوشاک و منسوجات محدود می شود. کارهای تحقیقاتی انجام شده باعث
شد تا الیاف پلیمری مصنوعی با استحکام و سفتی مناسب جهت تقویت کننده ی کامپوزیت ها
تولید گردد. این کارهای تحقیقاتی در اواخر دهه ی ۱۹۵۰و ابتدای دهه ی ۱۹۶۰ شروع شد.
که باعث ورود الیاف پلیمری محکم مانند آرامیدها (aramid) و پلی اتیلن با زنجیره های
طویل به عرصه تجاری شد. در ادامه به توصیف تولید، ساختار و خواص تعدادی از الیاف
پلیمری مصنوعی می پردازیم.
تاریخ مختصری از الیاف آلی
مرور مختصری بر کارهای انجام شده در زمینه الیاف
آلی می تواند ما را در آگاهی یافتن از جایگاه این مواد در زندگی کمک کند. برای این
کار ما از کشف نایلون شروع می کنیم. نایلون بوسیله شرکت دوپون در سال ۱۹۳۸ کشف و
تجاری سازی شد. والاس کارتررز (Wallas Carothers) از شرکت دوپون عموماً به عنوان
پدر نایلون در نظر گرفته می شود. نایلون برای اولین بار و پیش از جنگ جهانی دوم به
مراکز فروش جوراب وارد شد. در حقیقت سال ۱۹۸۸، پنجاهمین سالگرد ورود نایلون به
عنوان ماده ی اولیه در تولید جوراب زنانه ساق بلند بود. نایلون بوسیله روش ریسندگی
مذاب (melt spinning) تولید می شود این فیبر بسیار انعطاف پذیر و با دوام است و
حالت کشباف دارد. همه ی این ویژگی ها منجر شد تا نایلون به عنوان یکی از مهمترین
الیاف در صنعت منسوجات درآید. همچنین استحکام بالای نایلون و خواص ضربه ای و مقاومت
به خستگی مناسب این فیبر باعث شد تا نایلون در صنعت الاستیک سازی نیز مصرف شود. این
مسأله باید مورد توجه قرار گیرد که واژه ی نایلون به گروهی از مواد شبیه به هم
اطلاق می شود، همانگونه که ما گروهی از مواد را با نام شیشه، فولاد و یا کربن می
شناسیم. و به همین خاطر ما نایلون را با حروف بزرگ ننوشته ایم. (در انگلیسی حروف
اول کلمات خاص با حروف بزرگ نوشته می شود.)
پس از نایلون، پلی اتیلن ترفتالات
(PET) و پلی اکریلونیتریل (PAN) دو کشف در زمینه ی الیاف آلی بودند. پلی اتیلن
ترفتالات از روش ذوبی ریسندگی می شود و این در حالی است که پلی اکریلو نیتریل از
روش Spinable Polymer solution dope به الیاف تبدیل می شود. پلی اتیلن ترفتالات یک
پلی استر ترموپلاست است. این ماده به سرعت به عنوان جایگزین برای پنبه، پشم و رایون
در فرش، پتو و … درآمد. پلی اکریلونیتریل نیز به عنوان پیش ماده در تولید الیاف
کربن (Carbon fiber) استفاده می شود. از میان تمام ویژگی های منحصر به فردی که
الیاف مصنوعی مانند نایلون، PET، PAN و … دارند، برخی از ویژگی ها مانند خواص
سایشی، مقاومت در برابر چروک خوردن، دوام و قابلیت شستشوی آنها باعث شده اند تا
الیاف مصنوعی موفق باشند. تولید الیاف پلیمری مصنوعی به عنوان یکی از پیشرفت های
شگرف بشر در نیمه ی دوم قرن بیستم به حساب می آید. به هر حال، مهم تر از این مسئله
این است که هنگامی که اهمیت رابطه ی میان خواص و ساختار در پلیمرها کشف شد، عصر
جدیدی در الیاف ساخته بشر شروع شد. تعدادی از کارهای مؤثر در زمینه ی
کریستالیزاسیون پلیمرها در اواخر دهه ی ۱۹۶۰ باعث پدید آوردن این دوره شد. شناخت از
فرآیند کریستالیزاسیون پلیمرها باعث شد تا رابطه ی میان ساختار و خواص مواد پلیمری
شناخته شود. یکی از نتایج اصلی که از کارهای انجامی بر روی رابطه خواص و ساختار
بدست آمد این مسئله بود که «آرایش زنجیره های پلیمری به صورت جهت دار و در طول فیبر
باعث بهبود خواص مکانیکی می گردد.» تولید الیاف آلی با استحکام کششی و مدول بالا
مانند آرامیدها و پلی اتیلن، نتیجه ی مستقیم این تلاش هاست. در واقع در تولید الیاف
با استحکام و مدول بالا از دو مسئله ساختاری متفاوت استفاده شده است. در پلیمرهای
با استحکام بالا و صلب مانند آرامیدها ما از صلبیت ذاتی و بسیار بالای گروه های
آرامیدی در زنجیره ی اصلی به همراه آرایش فیزیکی زنجیره ها بهره گرفته ایم. در حالی
که پلیمرهای دارای زنجیره ی انعطاف پذیر مانند پلی اتیلن ما از آرایش زنجیره های
پلیمری برای بدست آوردن مدول بالا بهره برده ایم.
در ادامه ما تکنیک های عمومی
در تولید الیاف پلیمری مصنوعی را بیان می کنیم و پس از آن فرآیندهای تولید، ساختار
و خواص برخی از الیاف آلی با مدول پایین را توصیف می کنیم. سرانجام ما به توصیف دو
نوع از الیاف آلی تجاری مهم که دارای سفتی و مدول بالایی هستند، (آرامیدها و پلی
اتیلن) می پردازیم.

بسپار
این گرایش تا سال ۱۳۶۲ یکی از گرایشهای مهندسی شیمی بود اما در حال حاضر به عنوان یک رشته مستقل با دو گرایش صنایع پلیمر و تکنولوژی و علوم رنگ در دانشگاهها ومراکز اموزش عالی ارایه میشود، البته هنوز در تعداد محدودی از دانشگاههای کشور مهندسی پلیمر یکی از گرایش های مهندسی شیمی است. واژهٔ بسپار فارسی است و از دو بخش بس (بسیار) و پار (پاره، قطعه) تشکیل شدهاست.واژه «پلیمر» از دو بخش یونانی «پُلی» به معنای بسیار و «مر» به معنی قسمت، پاره یا قطعه گرفته شده است.
انواع بسپار
تعداد واحدهای تکرارشوندهدر یک مولکول بزرگ درجه بسپارش یا درجه پلیمریزاسیون نامیده میشود. بسپارهایی که فقط از یک نوع واحد تکرار شونده تشکیل شدهاند، جوربسپار و آنهایی که از چند نوع واحد تکرارشونده تشکیل شدهاند، هم بسپار نامیده میشوند. گاهی لفظ ترپلیمر نیز برای محصولات حاصل از بسپارش سه تکپار به کار میرود. در عین حال، در مورد محصولاتی که با بیش از سه تکپار بسپارش شدهاند، لفظ ناجوربسپار رایج است.
بیشتر مواد اساسی همچون پروتئین، چوب، کتین، لاستیک خام (کائوچو) و رزینها بسپار هستند. بسیاری از مواد مصنوعی همچون پلاستیکها، الیاف مصنوعی (نایلون، ریون و… )، چسبها، شیشه و چینی مواد پلیمری هستند.

افزایش کارایی پیلهای خورشیدی پلیمری
افزایش کارایی پیلهای خورشیدی پلیمری
محققان آمریکایی نشان دادند که اگر دامنههای بهکار رفته در پیلهای خورشیدی کوچک شوند کارایی این پیلها افزایش مییابد. این یافته میتواند در طراحی پیلهای کاراتر مورد استفاده قرار گیرد.
چرا پیلهای خورشیدی کارا برای دانشمندان اهمیت بسیاری دارد؟ دلیل این امر آن است که انرژی که هر سال خورشید بهسوی زمین میفرستد 3000 برابر بیشتر از تمام انرژی مورد نیاز انسان در یک سال است. اما برای این که پیلها و سلولهای فتوولتائیک بتوانند با سوختهای فسیلی رقابت کنند باید بازده تبدیل انرژی بالایی داشته باشند. پیلهای خورشیدی مبتنی بر پلیمر بسیار ارزانتر از پیلهای خورشیدی مبتنی بر سیلیکون هستند. مدتهاست که دانشمندان دریافتهاند کلید افزایش کارایی پیلهای پلیمری آن است که دو دامنه موجود در این پیلها، گیرنده و دهنده، را تا حد ممکن خالصسازی کنند.
یک تیم تحقیقاتی از آزمایشگاه برکلی با استفاده از تجیزات پیشرفته اشعه ایکس و پرتوهای فرابنفش به بررسی این موضوع پرداخته و دریافته است که کارایی بالای این پیلها به ابعاد دامنه آنها بستگی دارد.
هارالد از دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی و رهبر این تیم تحقیقاتی میگوید ما نشان دادیم که اگر دامنه ناخالصیها بسیار کوچک باشد میتواند کارایی پیلهای فتوولتائیک مبتنی بر پلیمر را بهبود دهد. این که با کاهش ابعاد ناخالصی میتوان کارایی را افزایش داد ایده خیلی خوبی است انجام این کار بسیار سادهتر از خالصسازی پلیمر است.
نتایج این پژوهش در قالب مقالهای تحت عنوان Absolute Measurement of Domain Composition and Nanoscale Size Distribution Explains Performance in PTB7:PC71 BM Solar Cells در نشریه Advanced Energy Materials به چاپ رسیده است.
کارایی پیلهای فتوولتائیک پلیمر/آلی بستگی زیادی به جفتهای الکترون / حفره دارد که توسط نور خورشید تولید میشود. اگر خلوص دامنهها بالا باشد در نتیجه مقاومت کمتری در مسیر حرکت ناقلین بار وجود خواهد داشت که در نهایت منجر به حرکت سریعتر اگزایتونها میشود. این تیم تحقیقاتی با استفاده از پرتو ALS به بررسی سطح تماس فیلم نازک فولرین/پلیمر که از محلول کلروبنزن ایجاد شده پرداختند. ابعاد دامنهها در این فیلم 77 نانومتر بود که با افزودن حلالی مناسب این دامنه چروکیده شده و به 34 نانومتر رسیدند. نتایج نشان داد که کارایی پیل خورشیدی به 42 درصد رسید.
این اولین باری است که تاثیر دامنهها و نقش خلوص در این پیلها مورد بررسی قرار میگیرد. همچنین در این پروژه نقش حلال در افزایش کارایی پیل خورشیدی نشان داده میشود. نتایج این پژوهش میتواند در آینده برای طراحی و تولید فیلمهای فتوولتائیک آلی مبتنی بر پلیمر مورد استفاده قرار گیرد.
حمایت مالی این پروژه از سوی اداره علوم آمریکا انجام شده است.
درسهای رشته مهندسی پلیمر در طول تحصیل
دروس مشترک در گرایشهای مختلف مهندسی پلیمر:
ریاضیات عمومی، فیزیک عمومی، شیمی عمومی،
برنامهنویسی کامپیوتر، کارگاه عمومی، شیمی آلی، مبانی مهندسی برق، موازنه
انرژی و مواد، ترمودینامیک مهندسی، شیمی پلیمریزاسیون، انتقال حرارت،
مکانیک سیالات، انتقال جرم، عملیات واحد، کنترل فرآیندها، اقتصاد و طرح
مهندسی، نقشهکشی صنعتی، استاتیک و مقاومت مصالح، ترمودینامیک مهندسی،
مکانیک سیالات، انتقال حرارت، موازنه انرژی و مواد، عملیات واحد، سینتیک و
طرح راکتور، کنترل فرایندها، شیمی فیزیک، انتقال جرم، ریاضیات مهندسی،
روشهای اندازهگیری کمیتهای مهندسی، شیمی فیزیک پلیمرها، شیمی سینتیک
پلیمریزاسیون، وسائل اندازهگیری مشخصات مولکولی پلیمرها، روشهای
اندازهگیری مشخصات پلیمرها، مهندسی و کارگاه پلاستیک، رئولوژی پلیمرها،
اصول مهندسی پلیمریزاسیون، خواص فیزیکی و مکانیکی پلیمرها، تکنولوژی و خواص
فیزیکی الیاف، مهندسی و کارگاه الاستومر، تکنولوژی و کارگاه کامپوزیتها،
خواص و کاربرد پلیمرهای طبیعی.
دروس
تخصصی گرایش صنایع پلیمر :
رئولوژی پلیمرها، مهندسی الاستومر، مهندسی
پلاستیک، تکنولوژی کامپوزیتها، تکنولوژی و خواص فیزیکی الیاف. (بسیاری از
درسهای این گرایش همراه با آزمایشگاه است.)
گرایش
تکنولوژی و علوم رنگ :
امروزه 4 الی 5% از در آمد ناخالص دولتها صرف
خوردگی فلزات میشود. البته در ایران هنوز آماری در این مورد ارائه نشده است، اما
"کمیته تحقیقات رنگ و خوردگی" که زیر نظر "شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی ایران"
دایر شده است، معتقد است که از دیر باز یکی از معضلات شرکت ملی پخش فرآوردههای
نفتی ایران، مشکلات ناشی از خوردگی مخازن و لولهها بوده است.بدون شک پاسخگوی این
مشکل متخصصان رشته تکنولوژی و علوم رنگ هستند زیرا یک بخش مهم از دروس این رشته در
مورد پوششدهی (یکی از راههای مبارزه با خوردگی) است. در کل دروس گرایش در دوره
کارشناسی به دو بخش تقسیم میشود. یک بخش در مورد سنتز مواد رنگزا است که
کاربرد آن در صنعت نساجی، چاپ و چرمسازی است و بخش دوم پوششدهی است که
روی سطوح فلزی یا غیرفلزی مانند پلیمرها، چوب یا بتن استفاده میگردد.
دروس
تخصصی گرایش تکنولوژی و علوم رنگ:
مهندسی رزینهای صنعتی، تکنولوژی تولید
رنگ، شیمی و تکنولوژی مواد رنگزا، کنترل رنگ، تکنولوژی جوهرهای چاپ.
(بسیاری از درسهای این گرایش همراه با آزمایشگاه است.)
تواناییهای لازم :
واحدهای کارگاه و آزمایشگاه در هر دو گرایش
مهندسی پلیمر اهمیت بسزایی دارد. به همین دلیل دانشجوی این رشته باید قوی
بوده و تحمل ساعتها کار در آزمایشگاه را داشته باشد. دانشجوی گرایش
تکنولوژی و علوم رنگ نیز نباید حساس باشد و باید بوی مواد شیمیایی مختلف را
تحمل کند و بیماری کوررنگی نیز نداشته باشد تا هنگام ساخت رنگ دچار مشکل
نگردد. در کل یک دانشجوی مهندسی پلیمر لازم است شیمی را بداند تا بتواند پلیمر
را بفهمد. همچنین این رشته مثل همه رشتههای مهندسی نیاز به ریاضیات قوی
دارد و بالاخره دانشجوی این رشته باید به زبان انگلیسی مسلط بوده و طریقه
استفاده از رایانه را نیز بداند.
موقعیت
شغلی در ایران :
امروزه بیش از 50% قطعات خودروها از مواد
پلیمری ساخته میشود. در صنایع برق، الکترونیک و مخابرات نیز پلیمرهای
مصنوعی به عنوان عایقهای الکتریکی جایگاه بسیار مهمی دارند. در صنعت
پوشاک نیز پلیمرها مؤثر هستند. در صنایع حمل و نقل، صنایع نظامی، پزشکی،
کشاورزی و بستهبندی کاربرد مواد پلیمری بسیار گسترده است. فارغالتحصیلان
مهندسی پلیمر گرایش تکنولوژی و علوم رنگ نیز میتوانند در کارخانجات
رنگسازی به تولید رنگینههای مصنوعی بپردازند. از سوی دیگر امروزه صنعت
پوششدهی بسیار گسترش یافته است تا جایی که در کنار هر صنعت مادر حتماً یک
صنعت پوششدهی حضوری فعال دارد؛ از دگمههای یک پیراهن و سگک کفش گرفته
تا دستگیره درها، پوششهای صنعتی مثل ضد خوردگی و پوششهای تزئینی. در حال
حاضر در بسیاری از شرکتها یک لیسانس شیمی کار یک مهندس پلیمر را انجام
میدهد اما هر شرکتی که یک مهندسی پلیمر استخدام کرده تازه به کارآیی
فارغالتحصیلان این رشته پی برده است.
معرفی مهندسی پلیمر
مقدمه
با پیشرفت علم و تكنولوژی، بشر به دنبال مواد و وسایلی میگشت تا بتواند توسط آنها كارایی و كیفیت اشیای ساخته دست خود را افزایش دهد. همچنین بشر به دنبال آن بود كه بتواند موادی بسازد تا توسط آنها، اشیایی با كیفیت مورد نظر خود تهیه كند. به عنوان مثال، بدنه هواپیما باید علاوه بر مقاومت در برابر نیروهای وارد، از جنسی سبك ساخته شود تا هواپیما بتواند به آسانی به هوا بلند شود. در ابتدا بدنه هواپیماها را از فلز آلومینیم كه نسبت به سایر فلزات سبكتر است، میساختند، لیكن با پیدایش مواد پلیمری به تدریج این مواد جایگزین فلز آلومینیم شدند.
مثال دیگر در این زمینه، یكی از مشكلات عمدهای است كه اكثر افراد عینكی با آن روبرو هستند، افتادن و در پی آن، شكستن عدسی عینك كه در نتیجه آن، افراد هزینه زیادی را متحمل میشوند. اگر بتوان عدسی عینك را از مادهای ساخت كه علاوه بر شفافیت و عملكرد مناسب، در مقابل ضربه نیز مقاوم باشد، مشكل این افراد نیز حل خواهد شد.. لنزهای چشمی كه به تازگی وارد بازار شدهاند، این قابلیت را دارا هستند. این لنزها از جنس مواد پلیمری هستند. یكی از مشكلات عمدهای كه اكثر انسانها با آن روبرو هستند، خرابی دندان و نیز ترمیم داندانهای فاسد یا جایگزینی آنها با دندانهای مصنوعی است. تا چند سال پیش، دندانهای خراب فقط با استفاده از فلزات آلیاژی نقرهای رنگی به نام آمالگام تعمیر میشد. این مواد علاوه بر رنگ ناموزون نسبت به سایر دندانها، بخوبی به دندان نمیچسبید و پس از مدتی جدا شده، داخل دندان خالی میشد. همچنین حرارت را به خوبی از خود عبور داده، گاهی هنگام خوردن و آشامیدن غذاهای سرد و گرم، فرد دچار دندان درد میگردید. دندانهای مصنوعی نیز از چینی ساخته میشوند كه در برابر ضربه مقاوم نبوده، سریعا میشكنند. برای رفع عیوب فوق به تازگی از موادی استفاده میشود كه علاوه برداشتن رنگ سفید و مناسب، در برابر سایش و ضربه نیز مقاوم بوده، بخوبی به دندان میچسبند و مانند عایق حرارتی، گرما و سرما را از خود عبور نمیدهند. این مواد كه از جنس پلیمر ساخته شدهاند، آكریلیك و كامپوزیت نام دارند.


